Kaffer, euhh wat zeg je?

Het zal je maar gebeuren lig je op de brancard met een hartinfarct noemt de dokter je een kaffer.
Nee, niet persoonlijk naar mij maar naar de ambulance medewerkers. Alsof ik als koe een label nodig heb.

Ik weet nog dat dat ik dacht dat ga ik opzoeken, ik wil weten wat het precies betekent, erg positief klonk het niet.
Verder bleef ik druk met meer en/of minder pijn voelen, vragen beantwoorden en me krampachtig vasthouden bij het door de bocht gaan.

Kaffer
Het woord kaffer komt van het Arabische woord “kafir” (Arabisch: كافر) hetgeen staat voor ongelovige of godslasteraar. Het wordt vaak met de benaming K-woord aangeduid. Het woord wordt in Afrika (vooral Zuid-Afrika) als een bijzonder kwetsend scheldwoord beschouwd. In het Nederlands betekent het woord kaffer overigens ook sukkel, domoor of lomperik.
Dit is nog lang niet alles qua betekenissen, maar dit zou ik me kunnen voorstellen als zijnde hoe zij mij gecategoriseerd heeft.
Als ongelovige en godslasteraar en/of sukkel, domoor of lomperik.

Daarin voel ik mij op mijn beurt fors tekort gedaan en weet ik ook met wat voor arrogantie, indoctrinatie en angsten de ander vol zit.
De z.g. intelligente mens is helemaal niet zo intelligent.

Gods laster
Neem nu dat ongelovige of gods aster wie denkt ze wel niet wie ze is, god is er ook voor mij net zo goed als voor jou. Mijn god oordeelt niet de jouwe wel, dat zou wellicht het verschil zijn. En idd ik ken de Bijbel op wat verhalen na niet echt, misschien wel heel bewust om open te kunnen blijven staan voor al dat er op mijn pad komt en wat er nog meer is.
Daarbij mijn eerste ontmoeting met priesters en de dominee sop school waren ook idd geen succes, zo klein als ik was merkte de vaak bekrompen geest al op en bleef ik met een kater achter. Dat wat er later allemaal achter vandaan kwam kon ik als kind nog niet weten na mate ik ouder werd verbaasde het me niets.
Waar de ontmoetingen met de mensen in de kerk tegen vielen was mijn persoonlijke ervaring met god dat allerminst. Het onvoorstelbare licht de engelenkoren overleden personen vanuit die andere kant.
Als vrijwilliger bij de Luisterlijn kon ik horen waar god aanwezig was, zijn bakens had uitgezet, en waar niet. Ik hoor of god aanwezig is in muziek of stemmen. Maar mijn ervaringen zullen ongetwijfeld onder dat gods laster vallen.

Zelf heb ik met de jaren geleerd de labels zoveel mogelijk overal af te halen proberen geen oordeel te vellen en echt als het goed is blijf je dan gewoon overeind.
Hoe ik dat heb mogen leren met de enorm bijzondere lessen daarbij zijn haast niet te beschrijven en al helemaal niet binnen deze kolom.
Voor nu is gewoon met een open hart, kijken, luisteren en reageren op dat wat er in het moment. Een hele mooie om je eigen te maken.
Ik ben namelijk voor krachten bundelen en talenten ontwikkelen in plaats van mensen in hokjes plaatsen en buiten te sluiten.

Dom en een sukkel? Dat is een oordeel meestal bedacht door een ander, want weten ze welke opleidingen en/of groeistuipen je hebt mogen maken? En of ik haar wel of niet door heb?
Dat herinnert me aan een voorval in het revalidatiecentrum waar ik dit jaar was. Daar ging het woord aggenebbisj rond.
Ik begon in de ruimte te zoeken naar iemand die daar op het eerste oog aan zou kunnen voldoen. Ik vond een vrouw; duidelijk te dik, net als ikzelf. Ze oogde uitgeblust, niet al te vrolijk. Tattoos wat sluik en vettig haar. Ik bleef haar observeren en wilde raden wat voor beroep ze zou hebben. Na een tijdje kwam ik tot de conclusie dat ze een juf zou kunnen zijn zelfs een academicus. Ik verzamelde moed om hierover in gesprek te gaan.
Toen ik mijn bevindingen en het waarom met haar deelde werd ze heel enthousiast, eindelijk iemand die verder kijkt dan mijn dikke buik. Ik bleek gelijk te hebben ze was zelfs neerlandicus. Zo zie je maar. Nooit te snel oordelen.

Voor mij de vraag: blijf ik bij deze huisartsen praktijk of moet ik kiezen voor een andere en dan welke? .Uiteindelijk blijft ook het feit dat ik goed geholpen ben.

Al met al vind ik het dubbel.